|
Ömer Hayyam
Hayyam, eskiyi bilir, zamanını görür, yarını düşünür; geçmişin hasretiyle
geleceğin özlemini birleştirir.
...İnsanoğlu, Hayyam'ın rubailerinde, kendisini, kendisinin çeşitli, birbirine
zıt hallerini görmüş, şüphesini, ye'sini, aşkını, özlemini duymuş, hıncını
almış, gözyaşını silmiş, sevgilisinin yüzünün yumuşaklığını hissetmiş, hayatın
boşluğunu kavramış, geleceği özlemiştir; Hayyam'ın rubailerini okuyan
Hayyam'laşmıştır...
Abdülbaki Gölpınarlı, Hayyam ve Rubaileri, S. 41

Ömer Hayyam Türbesi
(Nişabur, Iran)
|
Dün özledim de seni coştum birden bire;
Çıktım senin yerin dedikleri göklere.
Bir ses yükseldi ta yukarıda, yıldızlardan:
Gafil, dedi; bizde sandığın Tanrı sende! |
|
Dünyada ne var, kendine dert eyleyecek
Bir gün gelecek ki can bedenden gidecek
Zümrüt çayır üstünde, sefa sür iki gün ...
Zira senin üstünde de otlar bitecek . |
|
Kim Sen`in yasanı çiğnemedi
ki, söyle?
Günahsız bir ömrün tadı ne ki, söyle?
Yaptığım kötülüğü, kötülükle ödetirsen Sen,
Sen ile ben arasında ne fark kalır ki, söyle? |
|
Gökte bir öküz varmış, adı
Pervin;
Bir öküz de altındaymış yerin.
Sen asıl iki öküz arasinda
Tepişmesine bak şu eşeklerin!
|
|
Ben olmayınca bu güller, bu serviler yok,
Kızıl dudaklar, mis kokulu şarap yok,
Sabahlar, akşamlar, sevinçler, tasalar yok,
Ben düşündükçe var dünya, ben yok o da yok.... |
|
İnsan bastığı toprağı hor görmemeli
Kimbilir hangi güzeldir hangi sevgili
Duvara koyduğun kerpiç yok mu, kerpiç?
Ya bir şah kafasıdır , ya bir vezir eli! |
|
Bir
elimizde mushaf bir elimizde kadeh,
Kimi helale yönelmedeyiz, kimi harama
Şu ham olgunlaşmamış kubbenin altında
Ne mutlak kafiriz biz, ne tam Müslüman |
|
Ben ne camiye yararım ne havraya
Bir başka Hamur benimki başka maya
Yoksul, gavur, çirkin orospu gibiyim
Ne din umurumda, ne cennet ne dünya |
|
Dünya dediğin bir bakışımızdır bizim
Ceyhun nehri kanlı gözyaşımızdır bizim
Cehennem boşuna dert çektiğimiz günler,
Cennetse gün ettiğimiz günlerdir bizim |
|
Ey
kör! Bu yer, bu gök, bu yıldızlar boştur boş!
Bırak onu bunu da gönlünü hoş tut hoş!
Şu durmadan kurulup dağılan evrende
Bir nefestir alacağın, o da boştur boş! |
|
Dünya, yıldıramazsın beni ne yapsan
Ölümden de korkmam, er geç ölür insan
Ölmemek elimizde değil ki bizim
İyi yaşamamak, beni tek korkutan. |
|
Bir yürek ki yanmaz, yürek denir mi ona?
Sevmek haram, yüreğinde ateş olmayana
Bir gününü sevgisiz geçirdinse yazık
En boş geçen günün, o gündür, inan bana. |
|
İnsan soyu, varlıktaki gizliliğin
bilmez.
Hem aslı nedir, faslı nedir; nicesin bilmez.
Herkes gücü yettikçe mırıldanıyor amma,
Cevher nicedir; kimse onun değerin bilmez. |
|
Ey sevgili, dünyada şu pergel gibiyiz
Baş ayrı, ayaklar yapışık devredeyiz
Bir dairedir döndüğümüz nokta, bu gün
Yarın kara toprakta gelir, birleşiriz.
|
|
Kafanda bilgiye yaslanma, yapma caka
Hünerle dolsa başın, sanma kimse baka
Sözünde durda yücel, rütbelen a gözüm
Adamlığın birinci şartı bence vefa.
|
|
 |

|
|
|